Πολλοί αναρωτιούνται γιατί η αριστερά, τώρα που της δίνεται η χρυσή ευκαιρία να πατήσει χάμω τον δικομματισμό δεν το κάνει. Τώρα που η κυβέρνηση παραπαίει με τους αριβισμούς των βουλευτών της, τα σκάνδαλα να κρέμονται πάνω από το κεφάλι της και να αποκτούν και διεθνείς (ανεξέλεγκτες) διαστάσεις. Τώρα που η 'αντιπολίτευση' ψάχνει να βρει τον νέο Γεώργιο Παπανδρέου που θα έχει όμως τις ελιές και το ύψος του Σημίτη. Τώρα που οι φασίστες αποκαλύπτουν όλο και περισσότερο το πραγματικό τους πρόσωπο.
Γιατί λοιπόν η αριστερά δεν αδράχνει (και γαμώ έτσι;) την ευκαιρία και δεν τους στέλνει όλους -τους καπιταλιστές ντε- στο σπίτι τους και μάλιστα αφού το δημεύσει το κράτος;
Αγαπητοί φίλοι και φίλες, συντρόφισσες και σύντροφοι η απάντηση είναι απλή. Οι αριστεροί είναι συναισθηματικοί άνθρωποι. Έχουν βαθιά καλλιτεχνική φύση και ερωτεύονται. Και όπως είναι τοις πάσοι γνωστό (καλά, είμαι μέγας λεξιπλάστης), ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑ, ΔΕΝ Γ..ΜΑ. Έτσι και οι αριστεροί, κατά βάθος αγαπούν όλο τον κόσμο, μαζί και τους μπουρζουάδες, γι αυτό δεν τους πετάνε τα μάτια έξω.

"Ο έρωτας αφαιρεί το μυαλό από αυτούς που το έχουν και το δίνει σε αυτούς που δεν έχουν, κάνοντας τους πρώτους ντροπαλούς και άτολμους και τους δεύτερους ψύχραιμους και τολμηρούς". Ντενί Ντιντερό