Όταν θα πάω κυρά μου στο Μαρινόπουλο...

Δεν θα περιμένω φυσικά να πέσω πάνω σε ένα νεαρό κύριο να χτυπιέται στο πάτωμα και να κλαίει τραβώντας τα μαλλιά του !!!!!

Όχι, δεν είχε πάθει κρίση. Και όχι, δεν έμαθε ξαφνικά ένα κακό νέο.

Απλώς παρακαλούσε γονατιστός τους εργαζόμενους του Μαρινόπουλου να μην καλέσουν την αστυνομία για την κλοπή που είχε κάνει.

Το μόνο που κατάφερε να πάρει το διακριτικά τεντωμένο αυτί μου ήταν ότι τον ρωτούσαν που είναι τα λεφτά για να τα γυρίσει πίσω. Κι ότι εξαιτίας του, η ταμίας θα έπρεπε να δουλεύει ένα μήνα για να ξεχρεώσει το ποσό αυτό που "χάθηκε".

Κι όμως, η εμφάνισή του θύμιζε ένα απλό εργαζόμενο άτομο, κάπου σε δουλειά γραφείου. Με εξαίρεση το περίεργο και ελαφρώς "μαστουρωμένο" βλέμμα του....