Πριν 2 μέρες ανακαλύφθηκαν τελικά νεκρά μέσα σε ένα ασανσέρ το δύο παιδάκια που είχαν εξαφανιστεί εδώ και δύο ημέρες από την πόλη της Ορεστιάδας.

Ο θάνατος τους χαρακτηρίστηκε ως Βίαιος στερητικός από τον ιατροδικαστή και από μόνη της η έκφραση αυτή με κάνει να αισθάνομαι οργή ντροπή θλίψη.

Παιδιά ρομ που έφυγαν με το ίδιο τραγικό τρόπο όπως απο ότι δείχνουν όλα έζησαν.

Μέσα στην αδιαφορία μας και στην ανικανότητα μας, στο κράτος που δεν υπάρχει πουθενά για αυτά τα παιδιά, σε μια αστυνομία που απλά σου προκαλεί μειδίαμα που δεν φρόντισε να κάνει το αυτονόητο. Να τα αναζητήσει σε όλα τα άδεια κτίρια.

Πόσες φορές δεν είδαμε παιδιά στα φανάρια στους δρόμους και το μόνο που κάναμε ήταν να γυρίσουμε το κεφάλι μας.
Πόσα τέτοια παιδιά γυρνάν στις γειτονιές μας χωρίς κανείς να ενδιαφέρεται για αυτά

Είναι το αποτέλεσμα της κοινωνίας μας που δεν οργανώνετε, που δεν ξυπνά από τα συνεχόμενα δείγματα αδιαφορίας απέναντι σε παιδιά.

Παιδιά που χάνονται και δεν βρίσκονται ποτέ, παιδιά που βιάζονται και εκδίδονται, παιδιά που μεγαλώνουν σε περιβάλλον βίας και ανέχιας.

Νομίζω δεν δικαιούμαστε να ξεχάσουμε την ιστορία τους.
Δεν δικαιούμαστε να αδιαφορούμε.
Το οφείλουμε στα παιδιά μας.
Εγώ τουλάχιστον