Παρακολουθώντας ή μαλλον διαβάζωντας χθες την επικαιρότητα, είδα και εγώ με χαρά(;); ότι μετά από 6 - 7 χρόνια απελευθερώθηκε από την ομηρία των ανταρτών της FARC η κ. Μπετανκουρ, και μάλιστα αναίμακτα.

Εδώ θα ήθελα να εστιάσω την προσοχή όλων. Η όλη επιχείρηση σχεδιάστικε και εκτελέστικε με τις πιθανότερα λιγότερες απώλειες. Μηδέν, καμία, τίποτα. Ε λοιπών οι Κολομβιανοί Στρατηγοί και τα επιτελεία τους πιάστικαν αδιάβαστοι...Που πάτε ρε, χωρίς αίμα, χωρίς πυροβολισμούς, χωρίς εκρήξεις και θύματα...ουτε τους αντάρτες που επέβαιναν στο ελικόπτερο δεν σκοτώσαν, παρά προτίμησαν να τους αφοπλίσουν.

Δεν πουλάν αυτά σήμερα. 2-3 λεπτά το παίξαν στα κανάλια. Ούτε εμπειρογνώμονες, ούτε τηλεδικαστές, ουτε Κακαουνάκη. Πάει, ξεχάστικε. Μια καλή ευκαιρία για λίγο σκουπίδι ακόμα πείγε χαμένη. Δεν ρωτούσαν τους φίλους τους, τους Αμερικάνους. Τόσο κόκα πουλάν, λιγη τεχνογνωσία στην διαχείρηση κρίσεων δεν μπορούσαν να ζητήσουν. Έστω ένα χέρι βοηθείας. Αν δεν θέλαν να σκοτώσουν τα ξαδέρφια του Βαλντεράμα, ας ζητούσαν από τους G I Joes να το κάνουν.Μπορούσαν να ζητήσουν και λίγη βοήθεια από την ΕΛΑΣ!Αυτοί είναι μεγάλοι επιστήμονες.Τι ομηρίες και κρίσεις, μόνο που θα τους λέγαν τους αντάρτες ότι αναλαμβάνουν τα παλικάρια της ΕΛΑΣ, θα παραδινόταν με κλειστά τα μάτια. Λίγο είναι επειδή φοράς πράσινα παπούτσια να σε δείρει η μισή ΕΛΑΣ και να σου λέν οτι της έφαγες από μια ζαρντινιερα.

Είδατε πόσο απλώνει το θέμα. Για αυτό σας λέω:

Καταραμένοι Κολομβιανοί, χαλάτε την πιάτσα...