Κατ'αρχάς, αν και άσχετο με το θέμα, θα ήθελα να χαιρετίσω όλη την παρούσα ιστολογηματική κοινότητα και να ευχαριστήσω τον διαχειριστή (και όχι μόνο) της ιστοσελίδας που με καλωσόρισε στα δικτυακά του μέρη!

Έχει φτάσει 6 και μισή το απόγευμα και είμαι ακόμη στη δουλειά περιμένοντας απλά ένα τηλεφώνημα για μία επιβεβαίωση ενός μηνύματος που πρέπει να σταλεί από μένα και είχα βυθιστεί σε διάφορες σκέψεις. Όπως θα καταλάβατε δεν είμαι και ιδιαίτερα κουρασμένος, αλλά και μόνο η απουσία από το σπίτι σου όλη τη μέρα, ε, στο τέλος σε κουράζει. Βέβαια σήμερα απλά έτυχε να είναι μία γενικότερα ήσυχη μέρα και δη στην Αθήνα (νά ναι καλά οπ Αύγουστος, όπου την κοπανάνε όλοι!).

Και ακριβώς επειδή οι περισσότερες μέρες παρά ήσυχες είναι, σκεφτόμουν σε τί βαθμούς έντασης έχουμε πλέον φτάσει να ζούμε. Λόγω της ηλικίας μου δεν είμαι ούτε πολύ κουρασμένος από τη δουλειά και σίγουρα δεν μου λείπει η όρεξη να κάνω διάφορα πράγματα. Αυτό δυστυχώς δεν μου απαγορεύει να βλέπω τι γίνεται γύρω μου. Και αυτό που έχω καταλήξει, δυστυχώς, να βλέπω σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό, είναι ανθρώπους, μικρούς ή μεγάλους, γυναίκες ή άντρες, έξυπνους ή ηλίθιους, να τρέχουν πίσω από ένα πράγμα. Και ναι ξέρω ότι μάλλον θα γίνω τετριμμένος, αλλά αναφέρομαι στο χρήμα... και όχι μόνο!

Τι κάνουμε λοιπόν στις μέρες μας με τη ζωή μας; Τρέχουμε πίσω από μια δουλειά έτσι, ώστε να βγάλουμε όσα περισσότερα χρήματα μπορούμε, για να πληρώσουμε το σπίτι, να πληρώσουμε το αυτοκίνητο, να πληρώσουμε το κινητό, να πληρώσουμε το ίντερνετ, να πληρώσουμε το φαγητό, να πληρώσουμε την γκόμενα και κατ'επέκταση το σεξ (και τα δύο τελευταία - δηλαδή φαγητό και σεξ - δεν τα αναφέρω ως είδος ανάγκης, γιατί μόνο ως ανάγκη δεν τα αντιμετωπίζουμε πλέον), να πληρώσουμε, να πληρώσουμε, να πληρώσουμε...

Να λοιπόν πως απλά και ωραία από το Πατρίς - Θρησκεία - Οικογένεια περάσαμε στο Χρήμα - Σεξ και Χέσιμο (ας μου συγχωρεθεί η χοντροειδής έκφραση!) ως αξίες της καθημερινότητάς μας. Και για να μην παρανοήσει κάποιος τα λεγόμενα μου, και το πρώτο τρίπτυχο αξιών δεν το παίρνω ως δεδομένο. Την Πατρίδα τη δέχομαι μόνο εθνολογικά και σημειολογικά και σε καμία περίπτωση συνοριοκρατικά, την Θρησκεία την αποδέχομαι μόνο όταν αυτή εκφράζει πραγματικά τα ενδότερα πιστεύω των ακολούθων της και την Οικογένεια τη σέβομαι μόνο όταν κερδίζει και αξίζει το σεβασμό!

Μιλώντας στην ουσία και στον ίδιο μου τον εαυτό, ας κάνουμε κάτι να επιστρέψουμε στην ουσία των πραγμάτων, έστω και στα πλαίσια της σύγχρονης εποχής! Οχι δεν εννοώ χασ..., γαμ... και επιστροφή στη φύση... Εννοώ αγάπη, μουσική και γεμάτες στιγμές!