Είναι δυο τύποι και συζητούν για τους νέους της εποχής.
- "Α, εγώ τους συμπαθώ τους ΕΜΟ", λέει ο ένας.
- "Α πα πα!" του λεει ο άλλος. "Έγώ, μόνο που τους βλέπω να πετάνε δακρυγόνα
στους δρόμους και κάνουν εξεγέρσεις, τους σιχαίνομαι!"
- "Τους μπερδεύεις με τους αναρχικούς!" του λέει ο άλλος.
- "Συγγνώμη, ανατριχιάζω που τους κοιτάω με τα ξυρισμένα τους κεφάλια".
- "Ρε'συ, τους μπερδέυεις με τους νεοναζί!" του ξαναλέει ο πρώτος.
- "Ναι, που φοράνε τις κουκούλες στα κεφάλια και περπατάνε σαν μαύροι!"
- "Τους μπερδεύεις με τους κάγκουρες", απαντά ο φίλος του.
- "Σιγά μωρέ, που μου μοστράρουν μες στα διθέσια με τα σινιέ και τους και
μαζεύουνε ήλιο στην Κηφισιά!"
- "Τους μπερδεύεις με τους τρέντυ!"
- "Ε, και τι είναι τελικά αυτοί οι ΕΜΟ;"
- "Είναι αυτοί που φασώνονται χωρίς λόγο, και μέσα στην απόλυτη απογοήτευση
για την ζωή, ψάχνουν την λύση στο θέμα της αυτοκτονίας".
- "Τους μπερδεύεις με στελέχη της Νέας Δημοκρατίας!"