Ως εδώ. (κείμενο που κυκλοφορεί απο το Indymedia)
Τρι, 12/16/2008 - 22:50 από panΣας ακούμε κάθε μέρα στα δελτία ειδήσεων. Δηλώσεις, παραδηλώσεις και μετά σχολιασμοί και τα τοιαύτα δήθεν για την "αντικειμενική" μας ενημέρωση.
Ως εδώ.
Τώρα θα ακούσετε και εμάς.
Είμαστε η γενιά των 400 ευρώ. Των stage, της ευέλικτης εργασίας, της δια βίου μάθησης (πάντα με τα έξοδά μας), της εργασιακής ανασφάλειας, της ακρίβειας, των 2 πτυχίων που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Της καταπάτησης των εργασιακών μας δικαιωμάτων, του εξευτελισμού μας από εργοδότες, πολιτηκάντηδες και λοιπούς.
Είμαστε η γενιά που την κλείνετε σε σχολεία, παλευοντας να χώσετε στο κεφάλι μας τους εθνικισμούς σας, τις προκαταλήψεις σας, την πατριδολαγνεία σας, το ψέμα σας, την υποταγή.
Είμαστε τα παιδιά που εξευτελίζουν και προκαλούν τα ΜΑΤ, οι ασφαλίτες, οι ειδικοί φρουροί και κάθε λογής αστυνομικός που έφτιαξε η δημοκρατία σας (και έχει εγκαταστήσει παντού σαν άλλο στρατό κατοχής) όποτε βρεθούμε στο δρόμο τους, τα καθημερινά αντικείμενα της κατάχρησης εξουσίας τους.
Είμαστε οι τραυματίες των φοιτητικών και μαθητιων διαδηλώσεων, τα κεφάλια μας τα κλοτσήσαν στην άσφαλτο, την αξιοπρέπειά μας την εξαφάνισαν κάτω από τις μπότες τους, τα χέρια μας τα σπάσαν με τα γκλοπ, τα πρόσωπα μας τα λιώσαν με τις γροθιές τους τα πνευμόνια μας έχουν ακόμα τα χημικά που μας ψέκασαν, απαγορευμένα από διεθνείς συνθήκες. Θα πεθάνουμε μια ώρα αρχύτερα επειδή δεν συμφωνήσαμε με νόμους που μας κλέβουν τη ζωή. Είμαστε οι συλληφθέντες που σέρνονται στα δικαστήρια για χρόνια, ο Παναγιώτης που φόραγε λάθος χρώμα παπούτσια και έμεινε 40 μέρες φυλακή, ο Δημήτριος Αυγουστίνος που πέρασε την λάθος ώρα από το λάθος μέρος, οι 50 τραυματίες στον Ευαγγελισμό την 8η Μάρτη 2007.
Εμείς καίμε τις τράπεζές σας. Εμείς συγκρουόμαστε με την αστυνομία. Εμείς χαλάμε την κοινωνική γαλήνη που χτίζετε μέρα νύχτα λοβοτομώντας τους πολίτες να υπακούν και να σωπαίνουν. Εμείς φωτίζουμε ακόμα τις κρύες νύχτες που μας φέρατε. Εμέις λερώνουμε ακόμα τους τοίχους με συνθήματα που ακόμα και αν δουν τα μάτια σας δεν θα φτάσουν ποτέ στα αυτιά σας. Εμείς εκδικηθήκαμε τον Αλέξη στα οδοφράγματα το Σάββατο που οι ευηπόληπτοι πολίτες ξεγελούσανε πάλι τις συνειδήσεις τους από τον εβδομαδιαίο βιασμό. Δεν είναι σκληρές οι λέξεις μας. Σκληρή είναι η πραγματικότητά σας. Ο Αλέξης ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Κάθε νύχτα θα του ανήκει από εδώ και μπρος.
Τέλος στις ήρεμες νύχτες σας.
Χτυπήστε μας, ψεκάστε μας, συλλάβετέ μας, ρίξτε πλαστικές σφαίρες σαν αυτές που ρίχνετε από το Σάββατο, σημαδέψτε μας με τα πιστόλια ή πυροβολείστε στον αέρα (ή πάνω μας άραγε;). Επιστρατεύστε το παρακράτος, όπως κάνετε τώρα στην Πάτρα ή αυτούς τους πάντα πρόθυμους δημοσιογράφους το πραγματικό μακρύ χέρι της εξουσίας. Ο Πρετεντέρης, ο Ευαγγελάτος, ο Τριανταφυλλόπουλος, ο Καψής, η Τρέμη, ο Παυλόπουλος, o Papahelas. Και όλοι οι άλλοι. Από αυτούς κρέμεται η επιτυχία σας. Κρύψτε τις εικόνες της αστυνομικής βίας, σκεπάστε τα σκάνδαλα που βρωμούν, ψηφίστε τα αντιλαικά σας μέτρα με "κοινωνική συναίνεση".
Τη Δευτέρα στην Αθήνα βάλατε το παρακράτος σας να καταστρέψει μικρομάγαζα. Εμείς τους είδαμε να βγαίνουν μέσα από τα ΜΑΤ. Υπάρχουν και φωτογραφίες. Θα τις κρύψετε και αυτές, πετυχημένα. Ήδη τα παπαγαλάκια σας, μετά την πρώτη ταραχή, αναμασούν καλά όσα τους δασκαλέψατε.
Την Τρίτη δεν σεβαστήκατε καν την κηδεία του Αλέξη. Στείλατε τα ΜΑΤ και τους ζητάδες σας στην κηδεία για να προκαλέσουν 15χρονους. Ρίξατε δακρυγόνα και συλλάβατε μικρά παιδιά. Σκυλεύσατε το παιδί που εσείς δολοφονήσατε.
Πάψτε τα ψέμματα! Δεν είμαστε οι κουκουλοφόροι ούτε οι άγνωστοι γνωστοί. Είμαστε πολλοί και είμαστε εξοργισμένοι. Σταματήστε να πιπιλάτε ανοησίες. Από την Κομοτηνή ως τα Χανιά και από την Κέρκυρα ως την Ρόδο η οργή μας ξεχειλίζει. Έχετε πέσει με κάθε μέσο που διαθέτει η τερατώδης εξουσία σας να μας λιώσετε. Με γκλοπ, σφαίρες, δακρυγόνα, ΜΜΕ, προβοκάτσιες, παρακράτος.
Δεν έχουμε αυταπάτες. Δεν έχουμε τίποτα να ελπίζουμε. Γι'αυτό είμαστε επικίνδυνοι.
Δεν ξεγελιόμαστε ότι θα τα λάβετε υπόψη σας αυτά. Θάβετε καθημερινά τις κραυγές μας στο ψέμα σας.
Αντίο σας. Θα μας δείτε από τους καναπέδες σας στις τηλεοράσεις σας.
"Ιστορία ερχόμαστε. Κοίτα ψηλά στον ουρανό"
- Το Blog του pan
- 1644 εμφανίσεις
- (Προσθήκη νέου σχολίου)



















ρε γενιά των 400
ρε γενιά των 400 ευρώ δεν έρχεσαι να μαζέψεις καμιά ελιά. 50%50 πάει το ποσοστό. Γεμάτη από αλβανορουμάνους η επαρχία αλλα δεν φτάνουν έλα να βγάλεις κανένα ευρώ.
Αλλά πρόσεχε στις ελιές δεν έχει ιντερνετ ουτε εσπρέσο.
Οπως δούλευε και ο γέρος σου. δεν στα εχει πει?
γιατί δεν έρχεσαι ρε?
Ασε το ραντεβού με την ιστορία και έλα στον πύργο να δεις τον ουρανό από την δουλειά.
Τωρα που μπορείς ακόμη να αποφασίζεις.
Γιατί οταν οι ιδέες σου εφαρμοστούν και έρθει η επόμενη ημέρα θα πηγαίνεις θες δεν θες οπου γουστάρουν τα αφεντικά -τα ιδεολογικά εννοώ.
Ρε γενιά των 400
Καλησπέρα.
Δεν έχω ιδέα από ελιές και χωράφια. Αλλά δουλεύω σαν το σκυλί και γυρνάω την πόλη μου (Θεσσαλονίνη) 10 φορές την ημέρα με τη μηχανή. 1 έστω 1 φορά δεν είδα ένα cafe άδειο. Και αναφέρομαι σε ώρες μεταξύ 10 με 2-3 το μεσημέρι. Οι δε ηλικίες ..25 με 40 όπως εκτιμώ εγώ.
Αγαπητέ φίλε που (θέλεις να) ανήκεις στη γενιά των 400,με στενοχωρεί που δεν έρχονται τα πράγματα όπως το υπολόγισες.
Και εγώ πτυχιούχος είμαι. Και ηλικιακά κοντά σου. Αλλά ποιός θέλεις να πληρώσει το πτυχείο σου; Και πόσο; Το "400" εξοργίζει και εμένα. Πόσο αξιολογείς το πτυχίο σου όταν εγώ έχω λαμβάνειν πολλές..πολλές χιλιάδες ευρώ; Υπάρχουν εταιρείες που αναγκάζονται να πάρουν δάνειο για να πληρώσουν το ΦΠΑ τους. Εταιρείες που τους χρωστάνε χρήματα (δημόσιο κυρίως), υγιείς εταιρείες. Και εσύ προτάσεις τα πτυχεία σου σαν να είναι το paspartu.
Αν "μπορείς" το μισό απ'όσο όμορφα γράφεις επέλεξε -σωστά- έναν συνάδελφό σου για συνέταιρο και κάνε ένα ξεκίνημα δικό σου. Αν "μπορείς" το μισό απ'όσο όμορφα γράφεις, να είσαι σίγουρος για 1 τουλάχιστον: Οτι δεν θα ανήκεις στη γενιά των 400 ευρώ.
Μέχρι τότε όμως, θα συντάσσομαι με τον κύριο που πρότεινε τα χωράφια και τις ελιές.
Καλή δύναμη!
Δυστυχώς επτωχεύσαμε...
Δυστυχώς φίλε μου με το μηχανάκι δεν είμαστε στη δεκαετία του '60 για να ξεκινάς επιχείριση με τις οικονομίες σου. Όλοι εσείς που τα προτείνετε αυτά ξεχνάτε δυο βασικά πράγματα:
Δεν έχουν όλοι τις πλάτες που σίγουρα έχετε εσείς, αλλά τις θεωρούσατε ανέκαθεν δεδομένες και δεν τις λογαριάζετε.
Οι μικρή επιχείρηση αργοπεθαίνει. Όλη η νομοθεσία προσανατολίζεται προς τη στήριξη των μεγάλων ομίλων.
Ας το παραδεχτούμε παρότι δεν μας αρέσει: στην κολοκοινωνία που ζούμε και είμαστε συνυπεύθυνοι που έγινε έτσι -και ένας απ' τους λόγους είναι ότι σκεφτόμαστε την επιχειρησούλα μας και τίποτα άλλο- υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες που δουλεύουν για 400 ευρώ. Είναι δίπλα μας. Είναι οι φίλοι και οι συγγενείς μας.
Καλή δύναμη