Έχουμε στο αρχείο μας διάφορες παλαιότερες συνεντεύξεις οι οποίες δεν βρίσκονται On line πλέον. Για τον λόγο αυτό θα τις αναδημοσιεύουμε για να μπορείτε να τις διαβάσετε.

Θα ακολουθήσουν και καινούργιες συνεντεύξεις με μέλη της καλλιτεχνικής κοινότητας αλλά και από τον χώρο του διαδικτύου και της πολιτικής.

Ακολουθεί μια συνέντευξη που μας είχε δώσει ο κιθαρίστας Μπάμπης Παπαδόπουλος, πρώην μέλος του συγκροτήματος "Τρυπες" πριν απο ένα χρόνο περίπου.

Pan: Μπάμπη, καταρχάς να σε καλωσορίσουμε στο Pan. Σε ευχαριστούμε για την συνάντηση αυτή.

Μ.Π.: Καλώς σας βρήκα,

Pan: Ας ξεκινήσουμε με τα νέα σου. Για όσους αναγνώστες μας δεν γνωρίζουνε πες μας με τι ασχολήσαι τον τελευταίο καιρό.

Μ.Π.: Τον τελευταίο καιρό κάνουμε κάποιες εμφανίσεις με τον Φλώρο (Φλωρίδη), κάποιες φορές σαν ντουέτο και κάποιες φορές σαν τρίο με τον Αλέξη Αποστολάκη στα ντραμς. Ετοιμάζουμε και μία δουλειά studio η οποία ελπίζουμε μέσα στον χειμώνα να τελειώσει και να κυκλοφορήσει.

Pan: Στη δουλειά που αναφέρεις, έχουμε την πληροφορία ότι δεν θα είστε ντουέτο με τον Φ. Φλωρίδη όπως στον προηγούμενο, αλλά θα συμμετέχει και ο Αλέξης Αποστολάκης. Είναι αλήθεια; Σε τι φάση βρίσκεται ακριβώς ο δίσκος αυτός;

Μ.Π.: Είμαστε στην φάση της ηχογράφησης και της μίξης. Τα θέματα είναι έτοιμα, απλά έχουμε τα συνηθισμένα προβλήματα χρόνου, να βρεθούμε όλοι μαζί κτλ, και αυτά είναι που μας καθυστερούνε. Πιστεύω όμως πως μέσα στον χειμώνα θα είμαστε έτοιμοι.

Pan: Οι συναυλίες σας μέχρι στιγμής πως πάνε; Τι απήχηση έχουνε στον κόσμο;

Μ.Π.: Ότι απήχηση μπορούνε να έχουν συναυλίες μιας τέτοιας μουσικής που δεν την ακούει πάρα πολύς κόσμος, δεν είναι εμπορική. Από την άλλη βέβαια έχουμε κάποια πολύ καλά βράδια, διασκεδάζουμε και περνάμε πάρα πολύ καλά εμείς.

Pan: Σε μεγάλες πόλεις όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, είναι πιο εύκολο να βρεις κοινό για συναυλίες μη εμπορικής μουσικής, ή μουσικής που δεν ανήκει στην Ελληνική mainstream. Στην επαρχία τι απήχηση έχουνε μέχρι τώρα οι συναυλίες σας;

Μ.Π.: Δεν πιστεύω ότι αυτό είναι που καθορίζει την παρουσία του κόσμου, δεν είναι κανόνας το μέγεθος της πόλης . Περισσότερο έχει σχέση με την δουλειά αυτού που αναλαμβάνει την συναυλία, τι προώθηση θα κάνει, εάν θα καταφέρει να πληροφορήσει αυτούς που ενδιαφέρονται. Πιστεύω πως παντού μπορείς να βρεις ανθρώπους που να ενδιαφέρονται και μαθαίνουν για την μουσική. Πολλές φορές έχει τύχει να παίζουμε σε μεγάλη πόλη και να μην έχουμε προσέλευση, ή να παίζουμε σε κάποια μικρή να έχουμε πολύ μεγάλη προσέλευση και να περνάμε φοβερές βραδιές.

Pan: Ο δίσκος Φλώρο ΙΙ που συμμετέχεις (ντουέτο με τον Φ. Φλωρίδη), πως πάει εμπορικά;

Μ.Π.: Για αυτό θα ρωτήσεις τον Φλώρο, είναι και στην δικιά του εταιρία, θα γνωρίζει καλύτερα. Αλλά νομίζω ότι πηγαίνει όπως θα μπορούσε να πηγαίνει μια τέτοια παραγωγή. Δεν είναι ένας δίσκος που έγινε με την προοπτική να χτυπήσει νούμερα… Αλλά πάλι μακάρι εάν το κάνει. (Γέλια) Δεν έχω πρόβλημα.

Pan: Πάμε σε κάποια άλλα θέματα τώρα. Μπάμπη έχεις ζήσει το Ελληνικό Ροκ από τις αρχές του 80 μέχρι σήμερα. Τι πιστεύεις ότι έχει αλλάξει μέχρι σήμερα; Είναι πιο εύκολο τότε ή τώρα για έναν νέο να μπει σε μια ροκ μπάντα;

Μ.Π.: Κοίτα, όπως όλα τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ από τότε, έτσι έχουν αλλάξει και στο ροκ. Οι αλλαγές που βιώνουμε στην καθημερινότητα μας έχουν την επιρροή τους στην μουσική γενικότερα.

Να μπει κάποιος σε ένα ροκ σχήμα σήμερα φαίνεται πολύ πιο εύκολο. Είναι πιο εύκολο σε κάποιον να αγοράσει ένα όργανο, περισσότερος κόσμος μαθαίνει μουσική, υπάρχουν περισσότερες εταιρίες ακόμα και η εκτύπωση ενός δίσκου είναι πιο εύκολη.

Από την άλλη είναι πιο δύσκολο καθώς ο κόσμος σήμερα είναι διαφορετικός. Έχει χαθεί η αίσθηση της ανάγκης να ανακαλύψεις καινούργια πράγματα. Ο κόσμος βομβαρδίζεται συνεχώς με διαφορετικά πράγματα αλλά δεν δίνονται τα περιθώρια να επιλέξει. Παρόλο που τεχνολογικά έχουν γίνει όλα πιο εύκολα ο κόσμος δεν φαίνεται να μπορεί να το εκμεταλλευτεί.

Pan: Θα μπορούσες να πεις ότι κερδίσαμε σε τεχνική αλλά υστερούμε σε ψυχή;

Μ.Π.: Κατά κάποιον τρόπο ναι, αυτό ισχύει.

Pan: Πιστεύεις πως υπάρχει μέλλον στο Ελληνικό Ροκ; Θα δούμε κάποια στιγμή στο μέλλον συγκροτήματα όπως οι Τρύπες, τα Μωρά κτλ;

Μ.Π. : Ότι μέλλον μπορεί να υπάρχει και στην Ελληνική μουσική. Όπως σου είπα και πριν δεν ξεχωρίζω το ροκ από τα υπόλοιπα. Το πρόβλημα υπάρχει στην Ελληνική μουσική γενικότερα.

Τώρα εάν πιστέψουμε πως τα πράγματα πηγαίνουν σε κύκλους και μία ανεβαίνουν μία κατεβαίνουν, σίγουρα θα ξαναδούμε κάτι παρόμοιο. Τώρα πόσο θα κρατήσει αυτή η κατηφόρα… Θα περιμένουμε

Pan: Ποιοι κιθαρίστες σε επηρέασαν στον τρόπο που παίζεις;

Μ.Π.: Υπάρχουν πάρα πολλοί. Ξεκίνησα μικρός παίζοντας πολύ κλασσικό ροκ, μάθαινα από κλασσικούς ροκ κιθαρίστες όπως οι Gallagher, Iommi, Blackmore. Επηρεάστηκα επίσης πολύ από λαϊκούς, ρεμπετοκιθάρες που επίσης παίζαμε τότε. Αλλά ακόμα και τώρα επηρεάζομαι από πράγματα που ακούω. Σήμερα ακούω και Fred Frit Friedman π.χ. που μου αρέσει πολύ. Σε όλη την πορεία σου ανακαλύπτεις καινούργια πράγματα.

Pan: Να σου κάνω, μια κλασσική ερώτηση. Ποιους θεωρείς τους σημαντικότερους κιθαρίστες σήμερα; Διεθνώς αλλά και Έλληνες.

Μ.Π.: Μμμμ, δεν μπορώ να αποφασίσω τώρα. Υπάρχουν πάρα πολλοί. Επειδή ασχολείται περισσότερος κόσμος, βγαίνουν συνεχώς καλοί κιθαρίστες και το επίπεδο ανεβαίνει συνεχώς. Παλαιότερα στην Ελλάδα ήτανε πολύ σπάνιο να συναντήσεις ένα καλό κιθαρίστα ενώ πλέον υπάρχουν πολλοί καλοί και καλά κάνουν και υπάρχουν. Βέβαια αυτοί που έχουν προσωπικό στυλ και ύφος είναι λίγοι. …

Τι να σου πω τώρα, εάν πω κάποια ονόματα τώρα, θα μείνουν κάποιοι απέξω. Είναι αρκετοί που μου αρέσουν.

Pan: Εάν κοιτάξουμε τις τελευταίες δουλειές του Γ. Αγγελάκα βλέπουμε ότι δεν έχουν καμία σχέση με τον ήχο που είχατε ως Τρύπες. Ομοίως και με εσένα και με τις συναυλίες που δίνεις τον τελευταίο καιρό. Γιατί συμβαίνει αυτό; Δεν σας εμπνέει το ροκ πλέον; Η μήπως είναι θέμα εξέλιξης σας ως καλλιτέχνες; Μήπως η κατάσταση της ελληνικής μουσικής σήμερα δεν αφήνει στο ροκ περιθώρια έκφρασης;

Μ.Π.: Εμένα το ροκ, μου αρέσει, και με συγκινεί. Δεν νομίζω ότι έχω αλλάξει πολλά πράγματα στο παίξιμο μου. Τώρα προφανώς δέχομαι κάποιες επιρροές όλα αυτά τα χρόνια και προσπαθώ να τις προσαρμόσω στον τρόπο που παίζω και στα δικά μου γούστα είναι για μένα το ζητούμενο. Είναι μάλλον θέμα εξέλιξης.

Εάν κάποια στιγμή βέβαια μου έρθει η όρεξη ή μου δοθεί η ευκαιρία να παίξω κλασσικό ροκ π.χ. θα το κάνω. Δεν θεωρώ ότι σταματάς έτσι την εξέλιξη. Δεν μπορείς να βάλεις σε πρόγραμμα κάτι τέτοιο και να το κάνεις. Η εξέλιξη είναι κάτι που συμβαίνει.

Pan: Κάτι που θα ενδιαφέρει πάρα πολύ τα μέλη μας. Μια τεχνική ερώτηση. Τι εξοπλισμό χρησιμοποιείς;

Μ.Π.: Χρησιμοποιώ έναν VOX ac30, που είναι ο αγαπημένος μου αυτόν τον καιρό, τον χρησιμοποιώ συνέχεια. Παίζω με αυτήν GML, επίσης χρησιμοποιώ ένα Lexicon Jamman για λούπες και τέτοια, ένα χειροποίητο drive. Αυτά τα κατασκευάζει ο Δημήτρης Τελετζίδης στην Θεσσαλονίκη. Επίσης έχω ένα cry-baby και ένα wah wah.

Pan: Μπάμπη μια ερώτηση που σίγουρα σου κάνουνε όλοι, και την έχεις βαρεθεί, αλλά δεν μπορώ να μην την κάνω. Υπάρχει περίπτωση να δούμε τις Τρύπες ξανά μαζί έστω σε LIVE;

Μ.Π.: μμμ δεν ξέρω (γέλια)… αλλά είναι γεγονός ότι είναι πιο δύσκολο όσο περνάει ο καιρός. Όλοι κάνουμε διαφορετικά πράγματα, ο καθένας έχει την ζωή του. Ποτέ μην λες ποτέ βέβαια άλλα όσο περνάει ο καιρός γίνεται και πιο δύσκολο.

Pan: Λοιπόν πάμε άλλη μια φορά πίσω στο παρελθόν. Πως ξεκίνησες να παίζεις κιθάρα;

Μ.Π.: Καταρχήν ξεκίνησα πολύ μικρός, στα έντεκα. Είχα κάποια ξαδέλφια μεγαλύτερα που είχανε κιθάρες. Εγώ ζήλευα πολύ, πήγαινα να τις πιάσω και δεν με αφήνανε. Μέχρι που κάποια στιγμή έπιασα κιθάρα στα χέρια μου και πραγματικά την ερωτεύτηκα.

Επειδή ήμουνα και κλειστός σαν χαρακτήρας μικρός, η μάνα μου μου αγόρασε μια κιθάρα της πλάκας όταν είδε πόσο την αγαπάω. Την οποία φυσικά είχα προσκέφαλο. Ακόμα και τώρα την ίδια σχέση έχω με την κιθάρα.

Pan: Σε έναν νέο, που θα ήθελε να γίνει επαγγελματίας μουσικός στην Ελλάδα του σήμερα τι συμβουλή θα έδινες;

Μ.Π.: Καμία. Τι συμβουλή να του δώσω.

Pan: Θα του έλεγες κάνε το, μην το κάνεις; Τι να προσέξει;

Μ.Π.: Ισχύει ότι ισχύει για όλες τις δουλειές. Γιατί από κάποια στιγμή και μετά γίνεται για να ζήσεις και πρέπει να το δεις από την οικονομική του πλευρά. Αν είναι κάτι που το αγαπάς πάρα πολύ αξίζει να το κάνεις και να κάνεις και τις θυσίες που απαιτούνται. Απλά πρέπει να είσαι έτοιμος να δεχτείς και τις συνέπειες. Τίποτα δεν είναι ιδανικό και όπως το περιμένεις. Ποτέ τα πράγματα δεν ήτανε εύκολα και ούτε τώρα είναι. Αλλά από την άλλη που είναι εύκολα;

Εάν το αγαπάς όμως, συμβουλεύω να το κάνεις. Η μουσική έχει μια μαγεία μια άλλη αίσθηση να προσφέρει, που δεν υπάρχει αλλού. Πέσε με τα μούτρα.

Pan: Μπάμπη, σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου.

Μ.Π.: Και εγώ. Και εγώ.