“Το «πανεπιστημιακό άσυλο» είναι πλέον ένα πελώριο ψέμα, που μια μικρή μειοψηφία μάς υποχρεώνει διά της βίας να το ανεχόμαστε και να το... σεβόμαστε. Είναι ψέμα ότι εγγυάται την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Αντιθέτως, υπάρχει για να καταργεί τη διαφορά των ιδεών, άρα οποιαδήποτε διακίνηση και να επιβάλλει τον τραμπουκισμό. Αυτή τη μορφή «ασύλου» βιώνουν τα πανεπιστήμια και οι ανώτατες σχολές. Και βιώνουμε όλοι και μια άλλη, τη χειρότερη μορφή «ασύλου». Ο χώρος του «ασύλου» είναι χώρος ποικίλης παρανομίας και προπαρασκευής της τυφλής βίας.”
από Καθημερινή, 18/12/08, άρθρο ‘Καταργήστε το «άσυλο»’, Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη

Που είναι οι αποδείξεις σας κε Καρακαγιάννη; Από πού συμπεραίνετε ότι ο θεσμός του ασύλου επιβάλει τον τραμπουκισμό; Ποια είναι τα στοιχεία σας για ‘χώρο ποικίλης παρανομίας και προπαρασκευής τυφλής βίας’;
Είναι πια γνωστό σε όλους ότι η αστυνομία συλλαμβάνει μόνο μαθητές, φοιτητές, καθηγητές και πρόσφατα και δικηγόρους. Είναι γνωστό ότι οι αστυνομικοί υποχωρούν πάντα όταν τους επιτίθενται με μολότωφ και άλλα. Είναι γνωστό ότι σε κάθε πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου παρακολουθούν από μακριά τους ‘βανδαλιστές’. Ενώ θα μπορούσαν εξ αρχής να αποκλείσουν τον χώρο του Πολυτεχνείου εξωτερικά, ώστε να μην μπορούν να μπουν μέσα αυτοί. Να τελειώνουμε λοιπόν με το ζήτημα περί αδυναμίας της αστυνομίας να παρέμβει. Η αστυνομία (για λόγους που ξεφεύγουν του παρόντος) δεν θέλει να παρέμβει. Ακόμα περισσότερο, σύμφωνα με πρόσφατα βίντεο που προβλήθηκαν στην τηλεόραση και το δίκτυο η αστυνομία διαπλέκεται σε κάποιο βαθμό με τους ‘ταραξίες’. Ας απαντηθούν λοιπόν πρώτα αυτά τα ερωτήματα και μετά προσπαθήστε ξανά.
Μήπως είναι ο θεσμός του ασύλου που ωθεί στην εγκληματικότητα; Τι είδους θεώρηση είναι αυτή κε Καρκαγιάννη; Θέλουμε τελικά να θεραπεύσουμε την αρρώστια ή να αντιμετωπίσουμε το σύμπτωμα; Οι λόγοι που οδηγούν κάποιον κόσμο σε εκδηλώσεις βίας δεν έχουν προφανώς σχέση με το ότι υπάρχει το άσυλο. Ούτε με την κατάργησή του θα εκλείψουν αυτοί οι λόγοι, ούτε θα αποτραπούν αυτοί οι άνθρωποι από την τυφλή βία. Αποδεικνύεται αυτό από πάμπολλα γεγονότα. Τρομοκρατικές οργανώσεις υπήρχαν και υπάρχουν χωρίς να κρύβονται στο άσυλο. Εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου υπήρχαν και υπάρχουν χωρίς να κρύβονται στο άσυλο. Χρήση και εμπορία εξαρτησιογόνων ουσιών γινόταν και γίνεται ανεξάρτητα από την ύπαρξη του ασύλου. Με απλά λόγια, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να συσχετίζει επαληθεύσιμα, σταθερά, με επιστημονικό τρόπο την ύπαρξη του πανεπιστημιακού ασύλου με την πορεία της εγκληματικότητας. Αντίθετα, υπάρχουν πασιφανή στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η ώθηση στην εγκληματικότητα μερίδας του πληθυσμού σχετίζεται με την εφαρμοζόμενη πολιτική. Όταν ο ήδη εξαθλιωμένος καλείται να πληρώσει τη νύφη της κρίσης, όταν πολλά ‘μεμονωμένα΄ φαινόμενα αστυνομικής αυθαιρεσίας δεν οδηγούν σε τιμωρία υπευθύνων και αλλαγή πολιτικής, όταν ο αλλοδαπός γίνεται δεκτός στη χώρα χωρίς να του παρέχεται η παραμικρή δυνατότητα να εργαστεί και να ζήσει νόμιμα είναι λογικό να αυξάνεται η εγκληματικότητα. Γιατί δεν αναρωτιέστε κε Καρκαγιάννη τι κάνει η κυβέρνηση και η σκιώδης αντιπολίτευση για να άρει όλους αυτούς τους παράγοντες που οδηγούν αποδειγμένα στην εγκληματικότητα, παρά ψάχνετε να βρείτε πως θα αρθεί μια από τις ελάχιστες ελευθερίες που μας έχουν απομείνει;
Ερχόμαστε λοιπόν τώρα στο γιατί αποτελεί ελευθερία το άσυλο και ποιοι πιθανώς να ευνοηθούν από την κατάργησή του. Επειδή κάποιοι τα λένε καλύτερα από μένα σας παραπέμπω http://www.ypovrixio.gr/article.php?issues_no=45&contents_id=710
Όσο για την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, σας θυμίζω πόσες μηνύσεις και συλλήψεις έχουν γίνει εναντίον εργαζόμενων που διεκδίκησαν τα δικαιώματά τους. Σας θυμίζω πόσοι από τους εργαζόμενους και τους συνδικαλιστές που δεν έχουν ακόμα συλληφθεί δεν έχουν βρει βήμα σε κανένα κανάλι, καμιά εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας για να δημοσιοποιήσουν τις απόψεις τους. Σας θυμίζω πόσες φορές προβάλλονται στα κανάλια στελέχη των εταίρων του δικομματισμού και του ΛΑΟΣ, πολλές φορές σαν ‘απλοί άνθρωποι’. Τέλος, σας θυμίζω το ίδιο το άρθρο σας που βρίθει από αναπόδεικτες απολυτότητες και αφορισμούς. Πότε καθίσατε σε τραπέζι διαλόγου που να μην είναι στα μέτρα σας κε Καρκαγιάννη; Πότε μιλήσατε στα ίσα με τους φοιτητές σε μια συνέλευσή τους; Εκεί είναι η ουσία. Να έχετε το σθένος να παραιτείστε της εξουσίας που σας δίνει ο μονόλογος της εφημερίδας σας και να μπαίνετε στον διάλογο με ίσους όρους. Η ελευθερία δεν καταπατείται μόνο με κατασταλτικά μέτρα κε Καρκαγιάννη. Καταπατείται και με απουσία μέτρων που την προωθούν έμπρακτα.