Αντάμωσα μ΄ένα φίλο απ΄ τα φοιτητικά χρόνια
(διαβάζοντας ένα βιβλίο του)
ο οποίος μου θύμισε ότι οι ξενοσπουδαγμένοι,
με την εισαγόμενη μεθοδολογία ανάλυσης και σκέψης,
αδυνατούν να προσεγγίσουν
τα ‘καθ’ημάς’ πράγματα.

Και η όποια γνώση τους, είναι αδύνατον
να επικοινωνήσει ‘ερωτικά’,
με την έννοια του συμ-πάσχω,
μ΄όποιους υποφέρουν ή απλά ψάχνουν το νόημα.

(Από τα ‘καθ’ημάς’ και το ‘ερωτικά’ ελπίζω κάποιοι να αναγνώρισαν
τον Μεγάλο Σαλονικιό, Κωστή Μοσκώφ).

Αυτή η εισαγόμενη, ακαδημαϊκή, ‘εργαλειακή’ σχεδόν
μεθοδολογία και γνώση,
εξυπηρετεί μόνο αυτούς,
που βάζουν την γνώση στην υπηρεσία των κυβερνώντων ή
την χρησιμοποιούν για ίδιο συμφέρον.

Γι΄αυτό κι εγώ, σήμερα, φεύγω στ΄άλλο άκρο,
παραιτούμαι απ΄οποιαδήποτε προσπάθεια ανάλυσης, και
δίνω τον λόγο στον ανώνυμο συμπατριώτη μας:

Για να μην 'άγεσαι και φέρεσαι', να χτίζεις εαυτό αντί να χάνεσαι:
«Χίλιες γνώμες να ακούς,
Απ’τη δικιά σου
μη ξεφεύγεις.»

Για την έπαρση και για συνετισμό των από πάνω:
«Οσο κυκλοφοράς καβάλα,
να χαιρετάς και τους πεζούς,
Γιατί όταν θα ξεπεζέψεις,
δεν θα σου μιλάει κανείς.»

Για την σώφρονα προνοητικότητα στην αντιμετώπιση ενδεχόμενων κινδύνων:
«Κάλλιο να ξοδεύεσαι
για λιβάνια κι ευχέλαια,
Παρά
να σου την πέφτουν οι διαβόλοι.»

Μια πατρική συμβουλή σε φέρελπι υιό:
«Να ακούς με προσοχή,
Να σκέφτεσαι γρήγορα,
Να μιλάς με πολλή περίσκεψη.»

Αν σου έρχεται και σένα οτιδήποτε
πέραν του ‘Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα’,
περιμένουμε…