Το μυθιστόρημα αφηγείται τον πόλεμο του έρωτα ή μάλλον τον έρωτα ως πόλεμο, σε μια διάσταση όμως καθόλου τραγική: δύο άντρες, ο Δημήτρης Ισαυρίδης και ο Δαμοκλής Δήμου, συγκάτοικοι στην πολυκατοικία της οδού Αβέρωφ 18, διατηρούν σχέσεις με την ίδια γυναίκα, τη Νανά, η οποία κατά τα λεγόμενά της είναι παντρεμένη. Μέσα από διαβολικές, μαγειρικής προελεύσεως, συμπτώσεις και σε κλίμα κωμωδίας παρεξηγήσεων, όπου μαϊντανοί χορεύουν στο ταψί, τσόκαρα με μαύρη φουντίτσα καταφέρουν μοιραία πλήγματα και ιριδίζοντα νύχια αποβαίνουν θανατηφόρα, ο ένας από τους αντίζηλους αντιλαμβάνεται ότι είναι εξίσου απατημένος κερατάς, για την ακρίβεια με τον υποτιθέμενο σύζυγο της ερωμένης του.

Οι Επικίνδυνες μαγειρικές παραπέμπουν επιδεικτικά στο επιστολικό μυθιστόρημα Επικίνδυνες σχέσεις του Choderlos de Laclos, το οποίο ο Α. Στάικος έχει μεταφέρει στα ελληνικά. Η παιγνιώδης αλλαγή στον τίτλο, όπου οι μαγειρικές αντικαθιστούν τις σχέσεις του Laclos, δεν αποτελεί καθόλου τυχαία επιλογή: η μαγειρική ως τέχνη, εντασσόμενη στον κύκλο των γήινων ηδονών αφενός, και η μαγειρική ως ίντριγκα, στη γλώσσα της μεταφοράς αφετέρου, συμπυκνώνουν τη φιλοσοφία του κειμένου και ορίζουν την τονικότητά του. Η μαγειρική λειτουργεί λοιπόν ως λυδία λίθος για την ερωτική αφοσίωση και ως μέτρο για την ερωτική επιθυμία και το μυθιστόρημα διαβάζεται εξίσου ως ανάλαφρη, ερωτική ιστορία αλλά και ως δείγμα σύγχρονης ελευθέριας γραφής