Συνέχισε την ιστορία όπως νομίζεις...

Βρισκόμαστε στο έτος 2010 μ.Χ. Οι τράπεζες, τα μεγάλα κανάλια, οι πολυεθνικές εταιρείες και οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί κυβερνούν τον κόσμο. Στη μικρή Ελλάδα που βρίσκεται στη ‘μεγάλη’ Ευρώπη, υπάλληλοι πολυεθνικών εταιρειών έχουν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Όλα μοιάζουν χαμένα για τον λαό που για μια ακόμα φορά στην τελευταία 100ετία του ζητούν να σκύψει το κεφάλι. Οι κεφαλαιούχοι τρίβουν τα χέρια τους, η Μέρκελ ρουθουνίζει χαρωπά, οι διεθνείς οίκοι ακονίζουν τα μαχαιροπήρουνά τους και ο Πρετεντέρης υπομειδιά κάτω από τα κουνελόδοντά του. Όλοι πλην των παραπάνω μοιάζουν απογοητευμένοι.
Όλοι; Όχι! Υπάρχει μια μικρή ομάδα αδούλωτων εργαζόμενων, ανέργων, νέων και κάθε λογής Ανθρώπων της δουλειάς που αντιστέκονται ακόμα. Θέλουν να ζουν με αξιοπρέπεια, χωρίς να μετράνε και το τελευταίο σεντ. Θέλουν να μην πληρώνουν για παιδεία, υγεία, μεταφορές, ρεύμα, νερό, τηλέφωνο πέρα από όσα χρειάζονται και τα οποία παίρνει έτσι και αλλιώς το κράτος με τη μορφή φόρων. Θέλουν να ζουν σε μια ασφαλή κοινωνία χωρίς εγκληματικότητα που τη γεννά η φτώχεια, χωρίς αναίτια καταστολή που την υποστηρίζει η ολιγαρχία των κεφαλαιούχων. Θέλουν να μπορούν αυτοί και τα παιδιά τους να απολαμβάνουν τα αγαθά της φύσης χωρίς να παρεμβαίνουν άχρηστοι αεριτζήδες μεσάζοντες που τους πίνουν το αίμα για να τους πουλήσουν μεταλλαγμένα, τεχνητά, πανάκριβα προϊόντα. Θέλουν πολλά, μα είναι λίγοι. Ακόμα.
Λέγεται ότι αντλούν τη δύναμή τους από τις ιδέες τους που τις μοιράζονται και με τους υπόλοιπους που έχουν προσωρινά σκυμμένο το κεφάλι. Λέγεται ακόμα ότι παρά τα ψέματα, την τρομοκρατία, τη λυσσαλέα προπαγάνδα των κεφαλαιούχων οι ιδέες όλο και διαδίδονται, όλο και περισσότεροι πείθονται για το δικαίωμα στην αξιοπρεπή, αδούλωτη ζωή. Οι κεφαλαιούχοι έχουν τα μέσα, την εξουσία, το χρήμα, την οργάνωση. Όμως όλοι οι υπόλοιποι έχουν κάτι που δεν μπορούν να το χάσουν με τίποτα και που αν το αξιοποιήσουν μπορούν να φέρουν τα πάνω κάτω: είναι πολύ, πολύ περισσότεροι. Οι κεφαλαιούχοι προσπαθούν να τους κρατήσουν διασπασμένους. Συκοφαντούν συγκεκριμένες ομάδες, προσπαθούν μέσω των εντεταλμένων υπαλλήλων τους σε εφημερίδες, κανάλια και συνδικαλιστικούς φορείς να σπείρουν τη διχόνοια και την απάθεια. Όμως οι ‘τρελοί’ του μεγάλου χωριού που λέγεται κοινωνία δεν το βάζουν κάτω. Εξηγούν στον κόσμο ότι τα συμφέροντα είναι κοινά και ότι αν σήμερα θίγονται πιο πολύ κάποιες εργασιακές ή κοινωνικές ομάδες αύριο θα θιχτούν και οι υπόλοιπες. Ότι αν κάποιοι δεν έχουν να ζήσουν θα πάνε να βρουν από αυτούς που έχουν λίγο περισσότερα. Ότι ο μόνος και αδίστακτος εχθρός είναι οι κεφαλαιούχοι, οι τράπεζες, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές και τα τσιράκια τους που είναι στην εξουσία ή περιμένουν να διαδεχτούν αυτούς που είναι τώρα. Εξηγούν ότι δεν είναι δίκαιο οι περισσότεροι να παλεύουν για την επιβίωση και οι λίγοι να ζουν στα παλάτια.
Πως θα καταλήξει η ιστορία μας; Θα νικήσουν οι πολλοί ή θα γίνουν οριστικά δούλοι και με τη βούλα των λίγων; Χμμ…Στο χέρι σου είναι.
ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΑΙΩΝΑ
ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΜΑΖΙΚΟΥ, ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΥ ΑΓΩΝΑ